|
ای آدم های همواره!
لحظه ای سکوت تقدیمتان باد!
متاسفم!
متاسفم که نمی توانم شما را بخندانم ، حتی برای لحظه ای ، و برای فرار از آنچه نازیباست
متاسفم که در عمق وجودم ، همواره ، غمواره می سرایم ، نه شادواره ای عارفانه!
متاسفم که مرا جز عشق ، مآوایی نیست ، مگر ، بزرگترین تنها و ، تنهایی عشق آلود!
ای غزل فروشان آواره!
ای تصلیبیان زمانه!
متاسفم!
متاسفم که در کوله بارم ، جز آوای سوگ و مرثیه ی یار ، هیچ ندارم
متاسفم که مداح خوبی نیستم ، حتی برای عشق ، یا خدایی که آن را آفرید
پس انتهای شعرم را
از جانب شما
سکوت می کنم
5/3/86
|
