تاسف

 

ای آدم های همواره!

لحظه ای سکوت تقدیمتان باد!

متاسفم!

متاسفم که نمی توانم شما را بخندانم ، حتی برای لحظه ای ، و برای فرار از آنچه نازیباست

متاسفم که در عمق وجودم ، همواره ، غمواره می سرایم ، نه شادواره ای عارفانه!

متاسفم که مرا جز عشق ، مآوایی نیست ، مگر ،  بزرگترین تنها و ، تنهایی عشق آلود!

 

ای غزل فروشان آواره!

ای تصلیبیان زمانه!

متاسفم!

متاسفم که در کوله بارم ، جز آوای سوگ و مرثیه ی یار ، هیچ ندارم

متاسفم که مداح خوبی نیستم ، حتی برای عشق ، یا خدایی که آن را آفرید

 

پس انتهای شعرم را

از جانب شما

سکوت می کنم

 

  5/3/86