تلنگر
هیچ کس برایت احترامی قائل نیست
همه بی توجه از کنارت رد می شوند
شاید در دل به تو فحش هم بدهند!
اما همین که بغضت می شکند و
یک دفعه می زنی زیر گریه
ناگهان همه با تو مهربان می شوند
ناگهان همه با تو همدردی می کنند
ناگهان عزیز همه می شوی
حتی برای غریبه ها و عابران راه
انگار عاطفه در این دنیا
فقط با تلخی حال و روز آدمهاست
که جوانه می زند
شاید تنها اشتباه مان این باشد:
"برای خوب بودن
منتظر دلیل هستیم"
15.1.92
(ع.ن)
+ نوشته شده در شنبه هفدهم فروردین ۱۳۹۲ ساعت 18:56 توسط عماد
|