اسکناس بدون گوشه ای در دستم
لبخند مبهمی بر لب
اسکناس را تا می کنم و به راننده می دهم
به او می گویم :
"ببخشید که گوشه ندارد!"
راننده با نگاهی براندازم می کند
مرا به پوزخندی مهمان می کند و
طعنه وار می گوید :
"اهمیتی ندارد؛
این روزها آدم ها هم گوشه ندارند!
چه رسد به این اسکناس!"

و هر دو لبخند می زنیم!

20.4.92
(ع.ن)