عشق حقیقی
اگر ميخواهيد خودتان را از خواندن يك پست زيبا محروم نكنيد اين پست را تا آخر بخوانيد :
عشق در انسان ها سه مرحله دارد :
1) عشق مجازي ( بلوغ جسم )
2) عشق ( بلوغ فكر )
3) عشق حقيقي ( بلوغ احساس )
1) مرحله ي اول زماني اتفاق مي افتد كه در دوره ي بلوغ جسمي و جنسي هستيم. در اين دوره به دليل آزاد شدن هورمون هاي جنسي احساسات شديدا تحت تاثير قرار مي گيرند و عشق هاي اين دوره زودگذر و سطحي هستند
2) مرحله ي دوم زماني است كه به بلوغ فكري مي رسيم ، عشق هاي اين دوره نسبت به دوره ي قبل كامل تر هستند اما هنوز اثراتي از ناپختگي در آنها ديده مي شود
3) مرحله ي سوم مرحله ايست كه احساسات عاليمان به بلوغ مي رسند. زماني كه با مفهوم واژه ي گذشت آشنا مي شويم. زماني كه ياد مي گيريم به جاي آنكه ديگران را مال خود بدانيم خود را مال ديگران بدانيم. زماني كه با تفكر به اعماق وجودمان پا مي گذاريم و با ( خود ) و ( خدا ) آشنا ميشويم. عشق هاي مرحله ي سوم كامل ترين عشق ها هستند
عشق حقيقي و تفاوت هايش با عشق مجازي
1) عشق حقيقي باعث پيشرفت انسانها مي شود اما عشق مجازي انسان ها را دام خود اسير مي كند و توانايي پيشرفت را از آنان مي گيرد
2) در عشق حقيقي احساسي كه از طرف مقابل داريم تا مرگ و حتي بعد از آن ثابت مي ماند اما عشق مجازي بر پايه ي احساس هاي زودگذر است
3) عشق حقيقي رها شدن از مرزهاي مالكيت و خودخواهي است
4) عشق حقيقي محدود نمي كند بلكه فرصتي ايجاد مي كند تا محدوديت هاي قبلي برطرف شوند
5) در عشق حقيقي هدف خوشبختي طرف مقابل است و خوشبختي خودمان در درجه ي دوم اهميت قرار دارد
6) عشق حقيقي در بستري از آزادي و انتخاب شكل مي گيرد يعني ما به هيچ وجه طرف مقابل را محدود نمي كنيم بلكه او خودش با آزادي و انتخاب خويش محدود به ما مي شود!
7) در عشق حقيقي ما ديگران را براي وجود خودشان دوست داريم نه براي وجود خودمان
8) عشق حقيقي بر خلاف عشق مجازي بر مبناي هوس يا شهوت نيست بلكه بر مبناي زيبايي هاي واحدي است كه به دو انسان اجازه مي دهد در يك جهت و نه در خلاف جهت هم ، حركت كنند. اين مسير ، مسير پيشرفت و تكامل هر دو است
9) عشق حقيقي به شدت عشق مجازي نيست اما پايداري اش به مراتب بيشتر است ( يادآور اين جمله ي معروف : مرا كم ولي طولاني دوست بدار )
10) عشق مجازي براي فرونشاندن تشنگي است ولي عشق حقيقي براي سيراب كردن است
11) در عشق حقيقي مفهوم واژه ي (( ما )) بيش از واژه هاي (( من )) و (( او )) به چشم مي خورد اما در عشق مجازي وضعيت برعكس است